Böyle diyorlar…

Bunları masum, çocukça, bir o kadar da “zavallıca” tepkiler olarak görüyoruz ve üzerinde durmuyoruz da, “korku yaydılar”, “seçmenleri tehdit ettiler”, “işadamlarına size su yok dediler”, “duvarları boydan boya afişlerle donattılar” itirazlarını ne yapacağız?

Hangi hayırcının başına ne geldi?

Hangi aktivist “taşlı yumurtalı saldırıya” uğradı?

Kimin ismi sokak tabelasından söküldü?

Kimlere “sazan”, “deve kuşu”,  “vatan haini”, “aymaz” diye hakaret edildi?

Kimlerin ismi istikbaldeki “ölüm listelerine” yazıldı?

Duvarların boydan boya afişlerle donatılmasıyla “referandum yenilgisi” arasında irtibat kuran Kemal Kılıçdaroğlu, bir televizyon konuşmasında “Bu kadar parayı nerden buluyorlar anlamıyorum? Bizim o kadar paramız yok…” diye yakınıyordu.

Bu mudur yani?

Ülkeyi adım adım dolaşan, neredeyse her ilde miting yapan ve halkın görülmemiş teveccühüyle karşılaşan muhalefet liderinin sığınacağı “mazeret” bu mu olmalı?

Her partiye hazine yardımı yapılır…

Kemal Bey’in partisine de yapılmıştır…

Kimi bu paralarla duvarları boydan boya afişlerle donatır, kimi broşür ve dergi bastırır, kimi bayrak dağıtır, kimi de “parti çalışmalarını ilerletmek için” genel merkez binasına yakın muhitlerde “ofis evler” kiralar.

Fakat her partinin bankası yoktur.

Hele, “bankası olan parti” örneği dünyanın hiçbir yerinde yoktur.

Kemal Bey bıraksın onu bunu da, “Hazır arkama rüzgâr almışım. Gariban biliniyorum.

Halk tarafından seviliyorum. Recep Bey’le çata çat kavga ediyorum ve bunların çoğunda galip ilan ediliyorum. Bunlar niçin başıma geldi? Nerede hata yaptım?” diye düşünsün.

Nerede hata yaptığını ona anlatacağım.

Biraz dinlensin, kendine gelsin, sonucu hazmetsin… Konuşacağız.

Herhalde kendisi de bir şeyler anlamıştır…

Bu işlerin “Havuzlu villa” edebiyatı ve “cephede ayakta poz verme” mizanseniyle yürümeyeceğini; “Recep Bey, kalpazan, koca kulaklı” söylemiyle “hayırlı sonuç” elde edemeyeceğini söktürmüştür.

Sevabına bir iki ufak tüyo vereyim yine de:

Kemal Bey seçim kazanmak istiyorsa, “solcu” olmalıdır.

Sisteme stepne yazılmamalıdır.

Somut politikalarla, somut çözüm önerileriyle halkın karşısına çıkmalıdır.

Devletin yaptıklarını kutsamamalıdır.

Önder Sav gibi arkaik unsurlardan uzak durmalıdır.

Birleri de, referandum yenilgisinin acısıyla, “Aziz Nesin bir kez daha haklı çıktı” diyordu.

Hani, merhum, vefatından kısa bir süre önce, “Türk halkının yüzde 60’ının aptal olduğunu” söylemiş, bazı seçkin ve laik gönüllerde taht kurmuştu ya… Peşi sıra, “Dağdaki çobanın oyuyla, benim oyum bir olur mu hiç?” itirazlarının yükselmesine yol açmıştı…

Halkın kaçta kaçının aptal olduğunu bilmiyorum.

Bu konuda bir istatistik var mı? Onu da bilmiyorum.

Fakat şunu çok iyi biliyorum:

Türkiye’deki üç ana kalkınma dönemi (50’ler, 80’ler ve 2000’ler) dağdaki çobanın marifetidir.

Dağdaki çoban iyi kötü “reformların” önünü açtı.

Bidon kafalılar ve göbeğini kaşıyan kıllı ayılar da “vesayet sistemine” son verecek.

Hatta demokrasiyi de getirecek…

Ahmet Kekeç – Star Gaztesi

Göbeğini kaşıyan adamları severim

DÜN “Ne zaman adam oluruz” sorusuna, “Göbeğini kaşıyandan değil, göbekten bağlı olandan korktuğumuz zaman” diye yazınca epey bir soran oldu, “Bekir Coşkun’la mı atışıyorsunuz?” diye.

Bekir Ağabey’imizle atışmak ne mümkün.

Onun o kıvrak kalemi ve müthiş üslubuyla baş etmek için daha kırk fırın ekmek yemem lazım. Buna da ömrüm yeter mi bilmiyorum.

Sadece “göbeğini kaşıyan adam” noktasında Bekir Coşkun’la farklı düşünüyorum.

Doğrudur, Türkiye’de seçimlerin kaderini göbeğini kaşıyan adamlar belirliyor.

Bu durum sadece bize de özgü değil.

Göbeğini kaşıyan adamdan korkmak, çekinmek ya da onu hor görmek gerekmiyor.

Göbek niye kaşınır bilir misiniz?

Keyfiniz yerinde olduğu için.

Karnı toktur, keyfi yerindedir. Oturur koltuğa, açar televizyonu. İçiyorsa rakısını, içmiyorsa çayını, kahvesini alır eline, arada bir keyifle göbeğini kaşır.

Rahattır. Gelecek kaygısı çok yüksek dozda değildir.

Eğer bir ülkede göbeğini kaşıyanlar çoğunluktaysa o ülkede iktidarlar değişmez.

Çünkü göbek kaşımak, memnuniyet ifadesidir.

Memnun olanlara memnun diye kızamazsınız.

Çünkü çoğunluk için karnın doyması önemlidir. Sizinle ortak kaygıları paylaşmasını bekleyemezsiniz onlardan.

Çünkü bu kaygıyı duymamak sadece bir iktidar döneminin eseri değildir.

O yüzden göbeğini kaşıyan adama da kızmaya hakkımız yoktur.

Göbeğini kaşıyan adam, göbeğini kaşımayı bırakıp kafasını kaşımaya başlarsa o zaman sıkıntı var demektir. Göbeğini kaşıyan adamın artık keyfi kaçmış demektir.

İşte o zaman iktidarlar düşünmeye başlar “Eyvah” diye.

O nedenle göbeğini kaşıyan adamdan korkmayın diyorum.

Bir gün keyfi kaçarsa başka yerini kaşır. Her şey değişir.

Ama göbekten bağlı adam öyle değildir.

O doymak bilmez.

Doymadığı için de emer, emer, emer.

O emdikçe göbeğini kaşıyan adam rahatsız olmaya başlar. Göbeğini kaşıyan adamın karnı doymaz olur.

El göbekten ayrılır, kafayı kaşımaya, düşünmeye başlar.

O yüzden ben göbeğini kaşıyan adamları çok severim.

Onlar bazen bilgili, bazen cahildir.

Ama dürüsttür, saftır, temizdir.

Demokrasiyi ayakta tutan, yaşatan, göbeğini kaşıyan adamlardır, göbekten bağlı olanlar değil.

15 Kasım 2009 Pazar

“Göbeğini kaşıyan adam”ı literatürümüze kazandıran maruf yazar, “namına nam katan” yazısında şöyle anlatıyordu o “malum yaratığı.”

(…)

Dünyada neler olup bittiği konusunda, bildiği tek dış politika yorumu “İngiliz yaman olur“ görüşüdür.

Kitap okumaz.

Çok da gerekiyorsa “Bi bakıver kitap ne diyor?” diye sorduğu bir “hoca”sı vardır.

Gazete bilmez.

İlgi duyduğu tek gazete, turşu kavanozlarının altına serdiği geçen senenin gazetesidir.

Liderlerle ilgili en kapsamlı düşüncesi “Müslüman adam“, demokrasi ile ilgili tek fikri ise “Çalsın ama iş yapsın“dır.

Sonra göbeğini kaşır…”

Çok “ses getiren” bu tespitleriyle yazar, AK Parti’yi iktidara taşıyan kitlelerin topuna birden “geviş getiren hamşolar” muamelesi çekmişti.

Düzenli olmasa da bir okuru sayılırım kendilerinin; zaman zaman takip ederim yazılarını.

10 Kasım’dan birgün sonra okuduğum yazısı da, bu kabildendi

Habertürk’teki ilk 10 Kasım yazısının da, daha önceki 10 Kasım yazılarından pek bir farkı yoktu. “Ellerim kırılaydı da AKP’ye oy vermeyeydim” çilekeşlerinin, her zamanki dertleşmeleri yer alıyordu bu yazıda da.

Ancak,  “Biz, Atatürk’süz Biz Olamıyoruz” başlığı altında “akıp giden” yazıda çok ilginç bir ayrıntı, daha doğrusu çok ilginç bir cümle ve o cümle içindeki ilginç bir başka cümle daha dikkat çekiciydi.

“(…)

Bu sene 10 Kasım’da Anıtkabir farklıydı. Misal, ilk kez kasketli-yelekli, elleri çatlak çok sayıda köylü gördüm, yanlarında başörtülü kızları-eşleri, tarladan doğrudan doğruya Anıtkabir’e gelmişler gibi.”

Demek ki, göbeğini de kaşısan, turşu kavanozlarının altındaki gazeteleri de okusan, ancak buna karşın her 10 Kasım’da Anıtkabir’e gidersen mesele yok, “iyi insan”sın.

Yok…

Hem AKP’ye oy verdin…

Hadi verdin diyelim; bundan pişman olmuyorsan…

Üstüne üstlük bir de Anıtkabir’e gitmiyorsan…

Sen, üstünde çizgili Sümerbank pijamasıyla, bir eliyle burnunu karıştıran, diğer eliyle de “göbeğini kaşıyan adam”sın.

Fakat yine de kafama takılan bir şey var.

Bir “adam” düşünün… Hem göbeğini kaşıyor, hem AK Parti’ye oy veriyor, hem de Anıtkabir’e gidiyor. Bu “ne biçim” bir vatandaş oluyor acep; Hazret buna ne buyurur?

Bir de…

“Elleri nasırlı köylülerin eş ve kızları” hep mi başörtülü olur, doğrusu çok merak ettim.

***

Başkalarına Şaşıracağına…

Geçtiğimiz günlerde ikinci kez özgürlükle tanışan Kurmay Albay Dursun ÇİÇEK’in oğlu Deniz ÇİÇEK; demokrasi karşıtı eylemlerin önde gelen protestocularından Genç Siviller’in kurucularındanmış.

Bir Hürriyet yazarı bu duruma çok şaşırmış. Şaşırmakla da kalmamış “Evinde bu kadar demokrat olan bir baba, işyerinde cuntacı olur mu; böyle bir çocuğun babası darbeci olur mu?” diyerek, şaşkınlığnı bir soru cümlesiyle de ortaya koymuş.

Çocuktan babaya gitmek doğru bir yol değil bana kalırsa. Tarih, babasının nasihatine uyarak “babası gibi olmayan” nice evlat hikâyesiyle dolu.

Yazar; illa da “Ben bu duruma şaşarım arkadaş!” diyorsa, önce kendine şaşırsın, sonra başkalarına…

Zira, hem babası emekli müftü, hem kendisi bir magazin figürü.

Veyis ATEŞ vates@tvnet.tv.tr

http://www.internethaber.com/gobegini-kasiyan-adam-artik-daha-bilincli-9042y.htm